PJ's

มะลิดอกที่สวยที่สุด.....มาจากระเบียงบ้านนี่เอง

ในยามที่ต้องไปนอนบ้านอื่น ไม่ได้นอนบ้านตัวเองนานๆ กิจกรรมที่ต้องทำยามพักกลางวันก็คือ มุ่งหน้าไปรดน้ำต้นไม้ ถึงแม้ฝนจะฉ่ำฟ้าจนต้นไม้ไม่อยากได้น้ำก๊อกก็ตามเหอะ ต้องไปดูมันหน่อยว่ายังอยู่ดีมีสุขหรือเปล่า

ไปคราวนี้ ไปเจอมะลิซ้อนดอกใหญ่ หอมฉุย และเนื่องจากจะไม่ได้มาแวะเวียนมาอีกหลายวัน จึงตัดสินใจเด็ดติดมือมาซะเลย ไม่งั้นมันจะเฉาเพราะไม่มีใครเชย อืม....ม....ช่างเป็นมะลิที่สวยที่สุดที่เคยเห็นจริงๆ ไม่น่าเชื่อเลยว่าเป็นคนปลูกเอง

นอกจากหอมแล้ว ยังเป็นของเล่นได้อีกด้วย

มีคนหยิบไปทัดหูเอามันซะแล้วน่ะ

 People do need some isolation, I believe.  Some get it from reading, some watching movies, going shopping, travelling, meditating, whatever.  For me, all apply, well except for the meditating thing, too hard for me for sure.  Anyhow, one thing that takes me to the moon is baking.  Going to the moon is not easy, it's out of this world, you see.

Well, the truth is the fridge(s) seems to pack with all the things I bought but haven't used, so, eventually, I have to get rid of them.  The best thing to do is to bake them all.  The great news is that, from whatever I stuffed in the fridges, I got blueberry muffins, raspberry mini cheesecakes and strawberry creamcheese muffin.  Have to confess that I went out to buy the strawberry and got home with that plus new supply of butter and creamcheese that begin to do the packing the fridge(s) again   People never learn.  Hmm...alright, I do never learn.

Blueberry Muffin:

I got this recipe from Khun Kit's blog.  She claims that it's the best ever and I do agree.  The sour cream and buttermilk keep the muffin soft and moistened.  The super sourness of frozen blueberry mixes well with the sweetness of the muffin.

Before: Igot this colorful giant cup from a famous baking supply shop in Pahurad.  The problem I found out was that I didn't have the muffin plate for plus size muffin.  After leaving it unused for a while, I recalled that we have had the big rice bowl at home.  Originally, they were made to cook steamed rice in the steamer.  Nowadays, they are custard cups when remekins are not around. 

After: Well, to tell you the truth, I had only a little bit of it.  As I have said it again and again, I don't eat much of what I bake.  It's as if the baking part takes all my energy and satisfies my need already.  I always crave for them before baking but never want to eat them afterward.  A girl at work loves it so much, so, when I make this, it's her job to take care of them.

Raspberry Tiny Cheesecakes:

The recipe is from Khun Prisna's book.  It's baker-friendly cheesecake.  It takes quite a little time to make. 

Before: I love making the cheesecake or cheese pie crust.  It involves using the wooden pestle to crack the digestive.  People who see me doing that can't help laughing.  Well, people all over the world do the same thing, he he he :)  I stop using the measurment when it comes to making the crust.  I just pour as much as melted butter the crumb would take.  The result for doing so is only satisfaction.

After: It came out very well and somewhat attractive.  Cheesecake is a pleaser, it never fails to please people.  Then again, the cake fan said that it was nothing comparing to the strawberry creamcheese muffin as "the taste is too strong".  The last piece was taken at the end of the day.  The person who took it said that it was good, it might have been because it was getting quite deep into the evening and she might have been hungry.  That's my pal at work. 

Strawberry Creamcheese Muffin:

One thing I love so much is this. 

Before: After throwing in the strawberry, it would be just like magic since the batter would turn to be really pretty.  I love tasting the raw batter of everything I bake despite the unknown spreading of the H5N1.  It tastes better than after baking, well, at least for me.

After:  I had one whole piece.  Actually, it came with frosting that I didn't care taking its picture.  When the frosting was put up and top with one more strawberry, you would know that heaven was here in your hand!!!!!!!

I was about to make another kind of muffin after finishing all these but the day came to an end.  Well, I do make the same thing over and over.  Have to find out if there are something new that I'd want to try.

ใครๆ ก็ชอบกินกุ้ง .... ยกเว้นคนไม่ชอบกับกินกุ้งน่ะนะ

นึกๆ ไปแล้วเมื่อตอนเด็กๆ กุ้งดูจะไม่ใช่อาหารประจำกายเอาเสียเลยทีเดียว เวลานึกถึงอาหารที่บ้านยายแล้ว แทบจะไม่มีกุ้งอยู่ในรายการ ปูม้ายังได้มาโฉบเฉี่ยวอวดโฉมบ้าง เวลาที่ยายเอาไปผัดกับต้นหอมหรือต้นกระเทียม ปลานั้นมีเสมอ ไม่ว่าจะเป็นปลาทอดราดพริก ปลาทอดกินกับน้ำปลาหวาน ปลาทูทอดกินกับน้ำพริก ฉู่ฉี่ปลาเนื้ออ่อน แล้วบางครั้งก็จะมีหอยแมงภู่อบ หอยลายผัด แต่นึกถึงกุ้งไม่ออกเอาเลยจริงๆ เชียว

มาเกี่ยวข้องกับกุ้งก็เมื่อโฉบไปโฉบมาแถวบางลำพูนั่นแล ข้าวแกงร้านเด็ดที่ชื่อร้านแดง ขายกับข้าวเผ็ดอย่าบอกใคร เวลาจะกินต้องอมน้ำเข้าไปหน่อยก่อน กินข้าว แล้วก็กินน้ำตาม กับข้าวไม่เผ็ดร้านแดงที่คนติดใจกันก็คือกุ้งทอดกระเทียมพริกไทย ด้วยความที่กุ้งแม่น้ำตัวไม่เล็กเกินไป ไม่ใหญ่เกินกินจะมีเนื้อสดเด้งดึ๋ง และที่หัวของทุกตัวกุ้งจะมีแก้วสีแดงๆ เคี้ยวมันติดอยู่ด้วย กุ้งบางลำพูนี่ดังเรื่องแก้วกุ้งนี่แหละ

หลังจากนั้นไม่นาน ก็เริ่มมีร้านขายกุ้งเผาดังขึ้นเป็นระยะๆ ร้านแรกๆ อยู่ที่สุพรรณบุรี ทุกคนในสมัยนั้นต้องตะเกียกตะกายขับรถไปให้ถึงเพื่อไปแย่งที่นั่ง แย่งกุ้ง แย่งขนมสาลี่ ไม่ได้ผิดเพี้ยนไปจากสมัยนี้เลยทีเดียว กุ้งเผาร้านดังที่ว่านั้น จะมีเตาเผากุ้ง แล้วก็มีฝาโอ่งมาปิดเอาไว้ให้ข้างบนสุก เวลากินกุ้งเผา บ้านไหนกินกันยังไงไม่รู้ล่ะ แต่บ้านนี้จะมีพ่อที่แกะกุ้งแล้วก็เอามันกุ้งไปคลุกข้าว ตัดเนื้อเป็นชิ้นๆ คลุกลงไปในข้าวอีกที แล้วก็ราดน้ำจิ้มลงไปคลุกให้ทั่ว แล้วส่งให้ลูกทีละคน เมื่อถึงคนสุดท้าย ไอ้คนแรกมันก็จะกินเสร็จแล้ว ต้องคลุกให้อีกข้าง (เค้ามีโควต้าคนละตัว) อย่างนี้อยู่ร่ำไป ทุกร้านไป

จากสุพรรณฯ ไปที่อยุธยา ที่อำเภอเสนาตรงตลาดริมน้ำมีร้านขายอาหารอร่อยเด็ด ชื่อร้านจุ๊งโภชนา ของอร่อยของจุ๊งคือกุ้งเผา กุ้งพล่า สลัดหมูทอด แล้วก็ทอดมันข้าวโพด กินกันอยู่แค่นี้วนไปวนมา แล้วก็หายไปจากร้านนั้นเป็นนาน จนมีร้านมาเปิดข้างๆ กันชื่อนายโอ เป็นญาติกันหรืออย่างไรก็จำไม่ได้แล้ว แต่ขายอาหารเหมือนกันเปี๊ยบ หลังจากไม่ได้ไปเสียหลายปีกลับไปอีกครั้งเจ้าของร้านก็ยังจำได้อยู่ว่ากินกันมาตั้งแต่ตัวกะเปี๊ยก อาหารยังขายเหมือนเดิม แต่ไม่ได้รู้สึกว่าอร่อยเท่าเดิม ที่ยังแจ๋วอยู่ก็คือบรรยากาศนั่นเอง

จบไปจากเสนาก็ย้ายกลับไปที่สุพรรณฯ นายเอี้ยงเปิดร้านขายกุ้งอยู่ใกล้ๆ กับร้านแม่บ๊วยเดิม ฝีมือทำอาหารนายเอี้ยง รวมทั้งร้านที่ดูชาวบ้านๆ กว่า ทำให้ร้านกุ่ยหมงโด่งดังขึ้นมาเป็นพลุทะลุฟ้า เป็นยุคแห่กันไปกิน แย่งกันกินอีกเหมือนเดิม ร้านกุ่ยหมงดังกุ้งทอดเกลือที่น้ำมันสีแดงนองเนืองมากกว่ากุ้งเผา แล้วก็ยังมีเชิงปลากรายทอดกรอบ ลูกชิ้นปลาผัดเผ็ด ต้มย้ำปลาม้า (น่าเบื่อจริง) อีกด้วย

ช่วงต่อมาร้านขายกุ้งที่ดังแซงร้านอื่นขึ้นมาก็คือแถววัดตราชูที่สิงห์บุรี กุ้งตัวใหญ่จะเกือบกิโลได้ล่ะมั้ง ใครต่อใครก็ต้องแห่กันไปอีกเหมือนเคย แต่ร้านนี้ไม่ชอบเท่าไหร่ ด้�